چرا و چگونه مصری ها مردگان را مومیایی میکردند؟

اینکه مومیایی کردن اجساد چرا و چگونه در مصر انجام مشده است، موضوعی است که میخواهیم در ادامه با شما در میان بگذاریم.

چرا و چگونه مصری ها مردگان را مومیایی میکردند؟

به گزارش مجری سفرهای گردشگری: یکی از عجیب ترین اتفاقاتی که بعد از مرگ شخصی در باستان می افتاد، مومیایی کردن آن بود.

روش مومیایی کردن

ابتدا باید بگوییم که روش مومیایی کردن تنها یک مورد خاص نیست و روش های بسیار متفاوتی برای اینکار وجود دارد. معمولا مومیایی کردن اجساد 70 روز طول می کشد. افراد خاصی وجود داشتند که به عنوان فرد مومیایی نماینده کار می کردند و کار را به طور کامل انجام می دادند. فراتر از دانستن آیین های صحیح که در مراحل مختلف انجام می گردد، آن ها نیاز به دانش کاملی در خصوص آناتومی انسان داشتند. اولین گام در این فرآیند حذف تمام اعضای داخلی بود که ممکن است به سرعت فرو بپاشد.

مومیایی نمایندگان، به وسیله ابزارهای قلاب شکل مخصوصی به مغز دسترسی پیدا می کردند تا بافت مغزی را بیرون بیاورند. این یک عمل بسیار کار ظریفی بود که درست انجام ندادن آن، به راحتی می توانست چهره را نابود کند. سپس مومیایی نمایندگان، اندام های شکم و سینه را به وسیله برشی، معمولا در سمت چپ شکم، در می آورند. آنها تنها قلب را در بدن باقی می گذاشتند و معتقد بودند که قلب، مرکز هستی و هوش است.

باقی اعضاء به طور جداگانه ای نگهداری می شدند. مثلا معده، جگر و شش ها در ظرف های مخصوصی به نام کانوپیک (Canopic Jars) که روی آن ها نام عضو، نام فرد و نام فرشته نگهبان آن نوشته می شد، قرار گرفته و همراه با مومیایی دفن می شدند. در روش مومیایی کردن جدیدتر، این اعضا بیرون کشیده شده و بسته بندی می شدند و سپس دوباره آن ها را داخل بدن می گذاشتند. حتی بعد از آن موقع هم، آن جعبه ها همراه با جسد دفن می شدند.

خشک کردن جسد

مومیایی نمایندگان پس از این مراحل باید تمام رطوبت را از سطح بدن می گرفتند. آن ها این کار را به وسیله ناترون، نوعی از نمک که ویژگی خشک نماینده بالایی دارد، انجام می دادند و سپس بسته هایی از این نمک را برای اطمینان بیشتر داخل بدن می گذاشتند. زمانی که بدن به طور کامل خشک شد، آن ها بسته های ناترون را درآورده و به آرامی نمک های روی بدن را می شستند. نتیجه این فرآیند، یک جسد کاملا خشک اما قابل شناسایی بود. برای اینکه جسدها بیشتر شبیه به انسان زنده گردند، مومیایی نمایندگان بدن را با پارچه و مواد دیگری پر می کردند و در بیشتر مواقع، چشم های مصنوعی برای اجساد قرار می دادند.

بستن با پارچه

بعد از اقداماتی که ذکر شد، نوبت مرحله بستن جسد با پارچه است. هر جسد به صدها نوار پارچه کتان نیاز داشت. مومیایی نماینده، با دقت فراوان، این نوارهای پارچه ای را به دور جسد می پیچید و حتی انگشت های دست و پا را به طور جداگانه باندپیچی می کرد. برای اینکه اجساد از حالت اصلی خود خارج نشوند، سنگ هایی که اعتقاد به جادویی بودن آن ها داشتند را در میان این پارچه ها می گذاشتند و جمله های خاصی را روی بعضی از نوارهای پارچه ای می نوشتند. در آخر، پارچه و یا پارچه نهایی را در جای خود قرار داده و آن را با نوارهای کتانی تثبیت می کردند. مومیایی در آن موقع کامل می شد!

خصوصیات دیگر روش مومیایی کردن مصری ها

در روش مومیایی کردن اجساد، فردی که این مراحل را به دست داشت، تنها شخصی نبود که به این فرایند یاری می کرد. اگرچه آماده سازی قبر حتی قبل از اینکه فردی بمیرد آغاز می شد، اما باید در زمان مشخصی انجام می گیرد و به همین علت افراد دیگری مانند صنعت گران، کارگران و هنرمندان باید به سرعت کارها را انجام می دادند.

لوازم زیادی بود که باید در کنار فرد دفن شده گذاشته می شد، تا به اعتقاد آن ها در دنیای پس از مرگ به آن لوازم، دسترسی داشته باشد. بعلاوه در کنار فرد مومیایی شده باید مجسمه ها و مبلمان خاصی گذاشته می شد، دیوارها با طرح های اعتقادی نقاشی می گشت و بعلاوه فهرستی از غذاها آماده می گشت. به اعتقاد مصریان، به وسیله یک فرآیند جادویی، همه این مدل ها، عکس ها و فهرست ها، در زندگی بعدی واقعی می شدند.

حالا همه چیز برای مراسم تدفین آماده است!

مراسم تدفین

برای مراسم تدفین، مومیایی نمایندگان که البته صندلی خاص اعتقادی داشتند، آغاز به انجام کارهای خاصی و خواندن دعاهایی در کنار قبر می کردند. مهمترین بخش این مراسم «باز کردن دهان» بود. مومیایی نماینده به وسیله وسیله خاصی، دست ها، پاها و دیگر اعضای جسد را لمس می کرد تا برای زندگی بعدی آماده شوند. زمانی که این وسیله به دهان مومیایی می خورد، می توانست که در زندگی بعدی صبحت کند و غذا بخورد. بعد از این مرحله، مومایی برای زندگی بعدی خود به طور کامل آماده می شد.

حالا وقت آن است که مومیایی را در تابوت بگذارند و کاملا آن را ببندند.

این مراسم خاص از روش مومیایی کردن اجساد نشان می دهد که مصریان با افکار مرگ بسیار درگیر بودند. با این حال، به نظر می رسد که آن ها از اوایل زندگی شان برنامه می ریختند که عشقشان را به زندگی هدیه نمایند. باستان شناسان بر این باورند که مصریان آنقدر این زندگی را دوست داشتند که تمایل داشتند پس از مرگشان، زندگی به همین روال ادامه پیدا کند.

اما چرا نگهداری از بدن؟

مصری ها معتقد بودند که بدن مومیایی خانه روحشان است. اگر بدن نابود گردد، روح ممکن است از دست برود. ایده “روح” مورد نظر مصری ها بسیار پیچیده بود؛ به طوری که اعتقاد داشتند که همه افراد شامل سه روح هستند.

کا (ka): همزاد فرد است که در تابوت باقی می ماند و نیاز به اشیاء گوناگون دارد.

با (ba): یا همان روح، آزاد است و می تواند از قبر پرواز کند و به آن برگردد.

آک (akh): روحی بوده که باید به دنیا دیگر سفر می نموده، مورد قضاوت قرار می گرفته و در نهایت اجازه ورود به دنیا دوم را می گرفته است.

برای مصری ها، این روش مومیایی کردن بیشتر مورد استفاده قرار می گرفت که در بسیاری از قسمت های مصر، مومیایی ها، هنوز هم وجود دارند.

منبع: si.edu
انتشار: 14 آذر 1400 بروزرسانی: 21 آذر 1400 گردآورنده: bestcanadatours.com شناسه مطلب: 824

به "چرا و چگونه مصری ها مردگان را مومیایی میکردند؟" امتیاز دهید

1 کاربر به "چرا و چگونه مصری ها مردگان را مومیایی میکردند؟" امتیاز داده است | 4 از 5
امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "چرا و چگونه مصری ها مردگان را مومیایی میکردند؟"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید